School in een sloopbuurt: ‘Niemand vertelt ons wat’

 

Hoe moet je als basisschool verder als de buurt wordt gesloopt? In de Rotterdamse Tweebosbuurt zit schooldirecteur Norine Meinster ermee. ‘Het komt allemaal van bovenaf.’

Peter Groenendijk 08-06-19, 09:00 

Het moment waarop Norine Meinster besloot om Turks te leren, was toen een leerling van vier midden in de klas zijn broek opendeed en op het vloerkleed plaste. Het was eind jaren tachtig en ze werkte sinds een paar jaar als juf op de OBS Nelson Mandela. ,,We kregen veel leerlingen die net in Nederland waren. Dat jochie had altijd bij z’n opa en oma in Turkije gewoond, moest op zijn vierde ineens naar zijn ouders in Rotterdam, en wist niet eens hoe hij moest zeggen dat hij moest plassen. Toen dacht ik: ik kan wel wachten tot al die ouders Nederlands spreken, maar daar hebben die kinderen niks aan. En dus ben ik op Turkse les gegaan.’’

Dertig jaar later is Norine Meinster directeur van de obs Nelson Mandela, die twee vestigingen heeft in de Afrikaanderwijk, waarvan één in de Tweebosbuurt. Die telt nu 114 leerlingen van 37 nationaliteiten, geen enkel kind is autochtoon. En meer dan een derde – 42 leerlingen – woont in een huis dat binnenkort gesloopt moet worden. Wat dat voor de school betekent? ,,Geen idee’’, zegt de schooldirecteur. ,,Niemand vertelt ons wat.’’

Er zijn kinderen bij die thuis nooit een boek zien

Norine Meinster, Directeur van OBS Nelson Mandela

Eerst maar eens het goede nieuws. Want dat is er genoeg op de locatie Tweebos, zegt Meinster, terwijl we in de centrale hal langs de Wall of Fame lopen: twaalf foto’s van oud-leerlingen, die vertellen wat ze nu doen. Meltem (26) is internist geworden. Emre (31) is consultant. En Samira (23) studeert International and European Gouvernance. Meinster: ,,Ik wil laten zien: als je hier geboren bent, kun je het óók ver schoppen.’’

De cito-scores zijn net binnen: een gemiddelde van 535,7. Zes punten hoger dan vorig jaar, en voor het eerst gelijk aan het landelijk gemiddelde. Het komt niet vanzelf, zegt de directeur.,,Er zijn kinderen bij die thuis geen Nederlands horen, die nooit een boek zien, van wie de ouders niet kunnen lezen. Dus we moeten bijspijkeren.’’ Dat betekent: extra lesuren en extra taalles.

En dan komt er ook nog eens een smak geld aan. Een jaar geleden kreeg de school hoog bezoek: twee ministers, burgemeester Aboutaleb en de halve vaderlandse pers. Uitgerekend hier wilde het kabinet bekendmaken dat het 130 miljoen euro wilde steken in Rotterdam-Zuid, net als de gemeente. Een kwart miljard dus, bestemd voor armoedebestrijding, het opknappen van woningen, werkbegeleiding en het wegwerken van achterstanden in het onderwijs.

 

Tekst gaat verder onder de foto

© Sanne Donders

Schitterend, zegt Meinster. ,,Maar het gekke is: de ambtenaren die besluiten wat er met dat geld moet gebeuren, heb ik nog nooit gesproken. Ik hoor van niemand wat. Dan denk ik: kom hier nou ’s een dag meelopen. Dan weet je waar wij mee te maken hebben. Dat hier kindjes binnenkomen met gemiddeld een taalachterstand van meer dan een jaar. Die zijn vier, maar zitten op het niveau van twee jaar en acht maanden. Dat we die kinderen niet kunnen helpen om dat in te halen, omdat ze in een klas zitten met 28 leerlingen, waar ook nog een kind met autisme zit, twee met adhd en twee met dyslexie. Dát zouden die ambtenaren moeten weten.’’

Wat er nu wel komt, op initiatief van de nieuwe wethouder: extra lesuren. ,,Op zich prima. Dat worden dingen als muziek en sport, en dat is fijn, want er is in deze buurt niks – alleen een boksschool. Maar dan denk ik: waarom hebben jullie nou niet eerst een keer met ons gesproken over wat handig zou zijn, over hoe we dit gaan doen? Het komt allemaal van bovenaf.’’

Slooppanden

En zo, zegt Meinster, gaat het ook met de transformatie van de Tweebosbuurt. Hoewel Meinster liefst veertig leerlingen heeft die in te slopen panden wonen, hoort ze niets. ,,Ik lees alles bij jullie in de krant. Ook om welke straten het gaat. Toen gingen we onze lijst langs... Bleek het om veertig kinderen te gaan. Dat is een derde van deze vestiging! Als die na de zomer allemaal weg zijn, wat moet ik dan? Klassen samenvoegen? Ik heb geen idee. Vestia komt hier alleen als er ergens een ruitje is ingetrapt, dan komen ze kijken of het een kind van ons was. Maar over die hele sloop horen we niks. Zo ga je toch niet met elkaar om?’’

Meinster is een positief mens. En ze is maar wat trots op haar school, op de docenten die zich ‘de tandjes werken’ en op de kinderen die zich, dwars door achterstanden en vooroordelen heen, naar boven knokken. En ja, ze is blij met het beloofde geld uit het stadhuis en uit Den Haag. ,,Maar als je deze hele buurt gaat slopen, moet je niet zeggen dat je dat voor die mensen doet. Opknappen? Prima. Mensen die weg willen, elders een huis geven: goed. Maar dit is zo rigoureus. Dit zorgt voor zóveel onrust.’’

Tekst gaat verder onder de foto

© Sanne Donders

,,Niemand heeft zich ooit bekommerd om hoe die mensen hier functioneren. Ze hebben een Turkse bakker, een Turkse slager en Turkse buren, hebben nooit Nederlands hoeven spreken. Dat hebben we allemaal in stand gehouden. Ja, ik ook. En ja, daar moet iets aan gebeuren. Maar ruk die hele boel dan nu niet in één keer uit elkaar. Want die mensen weten zich geen raad als dat hele netwerk ineens wegvalt. En dat voelen de kinderen ook.’’

Als ze over haar boosheid heen kijkt, beseft Meinster dat de transformatie van de buurt ook een kans is voor haar school. Over een jaar of drie staan hier ruim driehonderd koopwoningen, en hopelijk ook een nieuw schoolgebouw. Maar de jaren ertussen worden ingewikkeld, zegt ze – en daarna is het nog de vraag of de nieuwe bewoners hun kinderen hier óók naartoe brengen. Of naar een minder gekleurde school in een wijk verderop.

,,Dat doen de paar autochtone ouders in de buurt nu al. Als al die nieuwe bewoners hun kinderen straks met de bakfiets naar Stadstuinen brengen, of naar Vreewijk, dan wordt het een lastig verhaal. Dat wil ik niet. Als dit een andere buurt wordt, dan willen wij daar een afspiegeling van worden.’’

Dit is aflevering 11 in een serie over de Tweebosbuurt, die moet wijken voor het nieuwe Rotterdam. Reageren? Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.